Κεμάλ Στάφα, ο μικρός, Μεγάλος Λαϊκός Ήρωας της Αλβανίας

 

Κεμάλ Στάφα, 20 Μαρτίου 1920 – 5 Μαΐου 1942

Είχε δυο χειροβομβίδες και ένα πιστόλι. Έμεινε πίσω να βγουν όλοι έξω, να διαφύγουν από το κρησφύγετο, όμως η ανταλλαγή πυρών με περίπου 200 άτομα της φασιστικής Ιταλικής μιλίτσιας ξεκίνησε με εκείνον να δέχεται δυο σφαίρες στο πόδι. Συνέχισε κουτσαίνοντας να προσπαθεί να διαφύγει, όμως οι εκατοντάδες σφαίρες των φασιστών τερμάτισαν τη ζωή του στα 22 του χρόνια.

Στην αρραβωνιαστικιά του δεν μπορούσαν να δείξουν το κατακρεουργημένο από τις σφαίρες σώμα του ώστε να τον αναγνωρίσει. Την ρώτησαν, κρατώντας τα, αν αυτά είναι τα γυαλιά του.

Ήταν ο Κεμάλ Στάφα, μέλος της ομάδας κομμουνιστών της Σκόδρας, μιας εκ τω τριών ομάδων που δημιούργησαν το Κομμουνιστικό Κόμμα Αλβανίας και ιδρυτικό του μέλος.

Η 5η Μάη από το 1945 τιμάται ως η Μέρα των Πεσόντων/Μαρτύρων (Dita e Dëshmorëve) με πρωτοβουλία του Ενβέρ Χότζα. Όχι ως μέρα κάποια μεγάλης, θαρραλέας πράξης ή σημαντικού χτυπήματος ενάντια στους φασίστες και τους ναζί, αλλά ως τη μέρα που δολοφόνησαν τον μικρό, Μεγάλο Λαϊκό Ήρωα, Κεμάλ Στάφα

Επανεκκίνηση του πολέμου στη Συρία, απο ΗΠΑ και Ισραήλ

Στις 27.11.2024 ξεκίνησε μια μαζική επίθεση των HTS (τζιχαντιστικής αντιπολίτευσης της κυβέρνησης Άσσαντ, ομάδα αποτελούμενη απο πρώην συμμορίτες της συριακής Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους) οι οποίοι υποστηριζόμενοι ανοιχτά απο ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκία και Σαουδική Αραβία (κυρίως από αυτές τις δυνάμεις) επιτέθηκαν στο Χαλέπι, την μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της Συρίας και την κατέλαβαν μέσα σε μιάμιση μέρα.

Η επίθεση ήταν ξαφνική, με την Συριακή κυβέρνηση να μην την περιμένει. Οι τζιχαντιστές είναι πλήρως εξοπλισμένοι και με σύγχρονα όπλα, δυτικά και μη, τα οποία άμεσα, τους τα παρείχε η Τουρκία. Η κυβέρνηση συντηρείται ουσιαστικά, μόνο απο την Ρωσική αεροπορία.

Σκοπός τους είναι να καταλάβουν αρχικά τις περιοχές ως στην πόλη Αλ Μπαμπ, ώστε να συνδεθούν τα ελεγχόμενα απο αυτούς εδάφη και σε δεύτερο βαθμό να περιορίσουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, ανατολικά του Ευφράτη ποταμού (κόκκινες διακεκομμένες, χάρτης 3)

Με την κλιμάκωση που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή λόγω του Ισραήλ και των ΗΠΑ και τον διαμερισμό των δυνάμεων της Παλαιστίνης, της Χεζμπολλάχ, της Συρίας, του Ιράν αλλά και της Ρωσίας στην Ρωσο-ΝΑΤΟϊκή διένεξη στην Ουκρανία, δόθηκε η ευκαιρία να εξαπολύσουν επίθεση στη Συρία.

Η πρόοδος της επιχείρησης "Αυγή της Ελευθερίας"

Πολλάκις οι Ισραηλινοί και στον δημόσιο λόγω μέσω κρατικών αξιωματούχων έχουν πει πως προτιμούν τους τζιχαντιστές, κουμανταδόρους στη Συρία, πράγμα το οποίο κάνουν πράξη, υποστηρίζοντάς τους άμεσα.

Εδώ υπάρχει ένα παράδοξο, αφού αυτές οι συμμορίτικες δυνάμεις, που χαριστικά και μόνο τις αναφέρω ως τζιχαντιστικές, ενώ περιμένεις να είναι απέναντι στο Ισραήλ, πατούν, καίνε και φτύνουν Παλαιστινιακές σημαίες, ζητωκραυγάζοντας υπέρ του Ισραήλ. Έρχεται ως αποτέλεσμα των χρηματικών και περιουσιακών υποσχέσεων που τους έχουν δοθεί, αναφέρεται.

Το παραπάνω, είναι μια καλή απάντηση και σε όσους αναφέρονται ως τζιχαντιστές στους Παλαιστίνιους..

Οι Κούρδοι: Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, δείχνουν για άλλη μια φορά την πυγμή και την αυταπάρνηση που είχαν δείξει και το 2015 και ύστερα, όπου, όπου εγκατέλειπε ο Άσσαντ, όπου εγκατέλειπε το Ιράκ, όπου εγκατέλειπαν οι φιλελεύθεροι Κούρδοι, αυτοί έπεφταν και κράταγαν με τα κορμιά τους (κυριολεκτικά) ως την τελευταία στιγμή.

Sheikh Maqsood: Η τελευταία (και Κουρδική) γειτονιά που παραμένει ελεύθερη στο Χαλέπι

Σε τηλεφώνημα μεταξύ Υπουργών Εξωτερικών Τουρκίας και Σαουδικής Αραβίας, αναφέρθηκε η επιτυχημένη έκβαση της επιχείρησης ενάντια στο YPG (πηγή Hurriyet)

Αυτή τη στιγμή, η μόνη μη παραδομένη γειτονία του Χαλεπίου, υπερασπίζεται απο τους Κούρδους, που δεν θα κρατήσουν για πολύ, καθώς οι φήμες για αποχώρησή τους, μια επιβεβαιώνονται και μια καταρρίπτονται, με τον χρόνο να περνάει.

Την ίδια ώρα έχουν ξεκινήσει συγκρούσεις και γύρω απο την πρωτεύουσα Δαμασκό αλλά και από την Νταραά στο νοτιότερο σημείο της Συρίας, όπου το 2011, ήταν και το επίκεντρο δράσης και συγκρότησης των πρώτων σοβαρών συμμορίτικων δυνάμεων.

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ, Ισραήλ εκκινούν ξανά πολέμους. Η στριμωξάδα Ρωσίας, Ιράν, εκτός χτυπημάτων σε Χανιά, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, κάνουν όλο και πιο πιθανό και πραγματικό το ενδεχόμενο χρήσης πυρηνικών κεφαλών.

Καλή μας χώνεψη.

Ζήτω ο καπιταλισμός και οι εθνικισμοί.

Η Κύπρος, η χούντα και η ανταλκίδειος ειρήνη

 

Το μόνιμο θύμα των "πατριωτών", η Κύπρος.

Πριν από τους φασίστες της χούντας του 1967, στην π.κ.ε. περίοδο, η Κύπρος είχε χαριστεί ξανά στους "εχθρούς του ελληνισμού".

Με σκοπό να πάρουν τα πολιτικοοικονομικοστρατιωτικά ηνία του ελλαδικού χώρου, οι Σπαρτιάτες όντας εξαντλημένοι από τους πολέμους με Αθηναίους, τους Κορίνθιους και τους Θηβαίους, αποφασίζουν να συνάψουν συμφωνία με τους Πέρσες. Παραχώρησαν την Κύπρο και την Μικρά Ασία με αντάλλαγμα να τους δώσουν οι Πέρσες την ηγεμονική θέση ανάμεσα στις ελλαδικές πόλεις.

Η Αθήνα, άλλη μια πόλη που λειτουργούσε με την σπαρτιατική λογική για επιβολή, είχε έρθει επίσης σε συμφωνία με τους Πέρσες, κυρίως σε οικονομικό επίπεδο. Παράλληλα όμως είχε στείλει στρατό να βοηθήσει τον Ευαγόρα στην Κύπρο να συνεχίσει τον πόλεμό του ενάντια στην Περσική Αυτοκρατορία.

Ο Ευαγόρας μετά την προδοσία των Σπαρτιατών και την ανικανότητα της Αθήνας αλλά και των Αιγυπτίων να τους βοηθήσουν ουσιαστικά, μετά από πολλές μάχες εν τέλει παρέδωσε την Κύπρο στην περσική υπεροχή.

Όλα αυτά τα τελείωσε ο μεγαλύτερος Έλληνας άντρας στην ιστορία, ο Επαμεινώνδας, που στη μάχη των Λεύκτρων αφάνισε τους Σπαρτιάτες μια για πάντα.

Οι "πατριώτες" χουντικοί.. προδίδοντας την πατρίδα για εξουσία, θυμίζοντας πως η ιστορία κάνει κύκλους αλλάζοντας επιμέρους κομμάτια της μόνο και προφανώς και τα πρόσωπα, παραδειγματίστηκαν άριστα από τους επίσης "πατριώτες" Σπαρτιάτες οδήγησαν στο θάνατο χιλιάδες "συμπατριώτες Έλληνες" για να διατηρήσουν τα ηνία.

Τότε οι Πέρσες, τώρα οι Αμερικανοί, οι "πατριώτες" είχαν ανάγκη πάντα κάποιον να πηδάει.. την πατρίδα.

------------------

<<Δεν υπάρχουν μεγαλύτεροι απάτριδες από τους πατριώτες>>

Χρόνης Μίσσιος

Το κακό Ιράν, η καλή Δύση

Όσο άβολες και να'ναι κάποιες αλήθειες, παραμένουν αλήθειες. Στην τελική η αλήθεια και το δίκιο είναι ένα, αυτό που αλλάζει είναι οι ερμηνείες.

Το Ιράν αντιμετωπίζεται ως κακό γιατί.. είναι μουσουλμάνοι φονταμενταλιστές και με τους Ρώσους και τους Κινέζους ενώ οι Ισραηλίτες θετικά, επειδή είναι στο δυτικό άρμα.

ΣΤΟ ΔΥΤΙΚΟ ΑΡΜΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ

Ξέρετε όμως ποιοι άλλοι είναι στο δυτικό άρμα; Η Σαουδική Αραβία. Οι κοινωνικές/εργασιακές/οικονομικές και ειδικά πολιτικές συνθήκες για μειονότητες, γυναίκες ή γκέι είναι μηδανιμές. Ακούτε κάτι κακό για την Σαουδική Αραβία; Λέτε μήπως εσείς στις κουβέντες σας κάτι κακό για την Σαουδική Αραβία; Ούτε.. Γιατί είναι σύμμαχοι και "επενδυτές". Είναι στο άρμα της Αμερικής και του Ισραήλ. Ενοχλούν μόνο όταν προέρχονται από το κακό Ιράν όμως.

Ξέρετε επίσης ποιοι άλλοι είναι στο δυτικό άρμα; Το ΙΚΙΛ ή ΙΣΙΣ ή ISIS (ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΒΑΝΤΕ). Προφανώς και δεν τα λέω εγώ. Τα είπε μια υποψήφια πρόεδρος των ΗΠΑ. Τα είπε ένας πρώην διευθυντής των Ισραηλινών Μυστικών Υπηρεσιών. Τα είπε πρώην υπουργός της κυβέρνησης Νετανιάχου. Ναι αλλά το ΙΚΙΛ δεν είναι δα και Ιράν.

Ξέρετε ποια χώρα είναι βασική σύμμαχος Ισραήλ και ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή; Που ακόμα και όταν σφάζονταν οι αδερφοί τους Παλαιστίνιοι οι δουλειές τους σε ιδιωτικό και διακρατικό επίπεδο ανθούσαν; Σωστά, η Τουρκία και ο Ερντογάν. Αυτή που έστελνε όπλα και ανθρώπινο δυναμικό ή βομβάρδιζε με αεροπλάνα για χάρη του ΙΚΙΛ. Παρέα στο ίδιο άρμα είναι και η Ελλάδα.

Ποιοι άλλοι βρίσκονται στο δυτικό άρμα; Οι Γερμανοί, οι Άγγλοι, οι Γάλλοι οι Πορτογάλοι και όλη η σάρα και η μάρα. Αυτοί που έχουν ακόμα αποικίες. Που κλέβουν τη ζωή και τα πλούτη 3 Ηπείρων. Που αναγνωρίζουν την Αλ Κάεντα (που και καλά πολεμούν από την πτώση των διδύμων πύργων) στο Ευρωπαΐκό Κοινοβούλιο και στέλνουν όπλα και λεφτά στη Συρία. Που δικαιολογούν μαζικές σφαγές (πρώην Ουκρανία/Ντόνμπας). Αυτοί που έχουν ακόμα παραδομένη την Κύπρο στους Τούρκους και το Κόσοβο στους Αλβανούς.

Στο δυτικό άρμα, ανήκει και η "Διεθνής Κοινότητα" και ο "ΟΗΕ". Αυτοί που κόβουν ράβουν σκηνοθετούν βίντεο μέχρι και που εκτελούν αμάχους απευθείας με τον μανδύα του "Αλάνθαστου του Πάπα". Το πλυντήριο κάθε γενοκτονίας που διαπράττει πολεμικά ή οικονομικά το.. ΚΑΛΟ ΔΥΤΙΚΟ ΑΡΜΑ.

Όποιος θεωρεί ότι η επιλογή του να είναι η Ελλάδα εδώ που είναι η σωστή, θα βρεθεί αντιμέτωπος με την Ιστορία.

Υγ. Κάτι δηλώσεις περί 99% επιτυχίας απέκρουσης της Ιρανικής επίθεσης στο Ισραήλ σας τα λένε για να νιώσετε ασφάλεια και ότι είστε με τους "δυνατούς", για να συνεχίσετε την στήριξη. Την απόκρουση αυτή την κάναν Αγγλικά, Γαλλικά, Αμερικάνικα, Ισραηλινά αεροπλάνα, συν την αρωγή του αμυντικού συστήματος του Ισραήλ. Συντονισμένες επι μια βδομάδα απο το Ιράν τέτοιες επιθέσεις, θα έκαναν το Ισραήλ επίπεδη απο την Ιορδανία μέχρι τη Μεσόγειο. Συν του τι χρειάζονται οικονομικά αυτά τα υπερσυστήματα άμυνας σε σχέση με τους βαλλιστικούς πυραύλους ή πυραύλους Κρουζ που έριξε το Ιράν και είναι πρακτικά σίδερο με μπαρούτι. 1.5δισ κόστισε αυτή η άμυνα λίγων πυραύλων στο Ισραήλ. Πόσο θα άντεχε;

Το τουρκικό σχέδιο για την εξόντωση των Κούρδων

Ο Ερντογάν επιτίθεται πάλι στα καντόνια της Βόρειας Συρίας (Ροζάβα), Βόρειο Ιράκ (PKK), τονίζοντας πως καμία διάκριση δεν θα γίνει και στον Συριακό Αραβικό Στρατό, τον εθνικό στρατό της Συρίας, της κυβέρνησης Μπασάρ αλ Ασάντ.

Ενώ οι εντάσεις στα μετωπα τα οποία συμμετέχει η Τουρκία έχουν αποκλιμακωθεί, επιστρέφει για να ασχοληθεί με τη δημιουργία μια ακόμης Κύπρου. Μια στάσιμης κατάστασης την οποία θα μπορεί να εκμεταλλεύεται για χρόνια, με αυξομειώσεις στις πολιτικές και στρατιωτικές εντάσεις που την αφορούν.

Το σχέδιο είναι να δημιουργήσει ένα "buffer zone" 30 χιλιομέτρων μέσα στη Συρία, όπου θα μπορέσει, όπως η κυβέρνηση Ερντογάν υποστηρίζει, να επιτρέψει εκεί να επιστρέψουν πανω απο 5 εκατομμύρια Συριοι και άλλων εθνικοτήτων πρόσφυγες που έχουν εγκατασταθεί στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα όμως, ο σκοπός δεν είναι αυτός. Είναι η φυσική εξόντωση των Κούρδων και των Σύριων Δημοκρατών αλλά και της Κυβέρνησης Ασάντ.

Η Τουρκία στην γραμμή που έχει επιλέξει πλαι στην Αμερική και το Ισραήλ, όσον αφορά το Συριακό, δεν θα επιτρέψει την νίκη απέναντι στο ΙΚΙΛ και την Συριακή Αντιπολίτευση (Ουαχαμπιστικές ομάδες, ομάδες προσκείμενες ή "θυγατρικές" της Αλ Κάεντα - Τζάις Αλ Ισλάμ, Ταχρίρ Αλ Σαμ κλπ)

Αυτά τα φασιστικά ισλαμιστικά στοιχεία είναι που θα εκμεταλλευτούν αυτό το χώρο, ως δώρο της Τουρκίας για την αφοσίωσή τους ως στρατιώτες της αντιπολίτευσης (τρίστερης), του ΙΚΙΛ και των χώρων που ελέγχουν περιξ του Ιντλίμπ, Μανμπίτς και Εφρίν για χάρη του Ερντογάν και των σκοπιμοτήτων του.

Την ίδια ώρα, οι θύλακες του ΙΚΙΛ αυξάνουν την ένταση των επιθέσεων τους απέναντι στον στρατό της Συρίας, σε πλήρη συγχρονισμό με τους βομβαρδισμούς που ήδη έχουν ξεκινήσει από πλευράς Τουρκίας προς τις ελεγχόμενες από του Κούρδους περιοχές.

Επεξήγηση χάρτη:

Κόκκινο: κράτος της Συρίας

Κίτρινο: Κουρδοι, Συριοι και άλλες εθνικότητες και θρησκείες

Μπλε: Τουρκική εισβολή στη Συρία - ελεγχόμενες περιοχές με τζιχαντιστές και Τουρκους στρατιώτες

Πράσινο: Δυναμεις της Συριακής αντιπολίτευσης - ουαχαμπιστικές δυνάμεις, υποστηριζόμενες από την Τουρκία.

Μαυρες κουκίδες: ΙΚΙΛ (Ισλαμικό Κράτος)

Μπλε διακεκομμένες: PKK (Βόρειο Ιράκ)

Μαυρες διακεκομμένες: Το "buffer zone" που θέλει να δημιουργήσει ο Ερντογάν.

Οι Αλβανοί του Ισπανικού εμφυλίου 1936-1939

 

Όρθιοι α-δ: Petro Marko, Skënder Luarasi, Emrush Myftari
 Κάτω: Mehmet Shehu και Iljaz Pashai

Στη μνήμη των ηρώων που δε φτάνει μια γλώσσα για να εξυμνώνται τα κατορθώματά τους, στη μνήμη των διεθνιστών κομμουνιστών που έδωσαν το αίμα τους πιστοί στις πάντα επίκαιρες ιδέες του Μαρξισμού/Λενινισμού.

 

«Αφήστε με εδώ ανάμεσα στους συντρόφους. Δώστε μου δυο χειροβομβίδες να ολοκληρώσω την τελευταία μου διεθνιστική υποχρέωση απέναντι στην πατρίδα μου, στους λαούς και τον κομμουνισμό. Εσείς σύντροφοι πηγαίντε εκεί που πολεμούν ακόμα.»

Τα τελευταία λόγια του Ramiz Varvarica, 1900-1938
Αραγώνα, Ισπανία

Ramiz Varvarica/ Ραμίζ Βαρβαρίτσα 1900-1938

Ενώ μόλις 34 υπολογίζεται επίσημα πως είναι οι Αλβανοί που ταξίδεψαν στην Ισπανία για να στηρίξουν την επανάσταση απέναντι στις φασιστικές φάλλαγγες του Φράνκο, 70 είναι ο αριθμός που αναφέρεται από όσους γύρισαν ζωντανοί. Πολεμώντας κυρίως στα μέτωπα της Αραγονίας και της Βαρκελώνης, μέσα απο τις  Διεθνείς Ταξιαρχίες και το Τάγμα «Γκαριμπάλντι».

Σχεδόν 60.000 υπολογίζονται οι διεθνείς μαχητές που έσπευσαν να στηρίξουν τους Ισπανούς Δημοκράτες, απο 53 διαφορετικές χώρες του κόσμου. Ορμώμενοι απο τον νέο ήλιο απο ανέτειλε με τον λαό να παίρνει την εξουσία στην πάλαι Ρωσική Αυτοκρατορία, δεκάδες χιλιάδες νέοι απο όλο τον κόσμο έσπευσαν να δυναμώσουν τις λαϊκές γραμμές όπου ήταν αναγκαίο. Κάποιοι οργανωμένα, μέσα απο τα κόμματα και τις οργανώσεις τους, οι περισσότεροι εθελοντικά, όπως στην περίπτωση των Αλβανών κομμουνιστών, όπου λίγοι ήταν οργανωμένοι απ’όσους έσπευσαν να συνδράμουν.

Υπήρξε, μάλιστα, ανάμεσα στους 70 αυτούς λαικούς ήρωες κι ένας Αλβανός οικονομικός μετανάστης στην Ισπανία που οργανώθηκε στις γραμμές του Ιταλικού Τάγματος «Γκαριμπάλντι» για να πολεμήσει τους φασίστες. Ο λόγος για τον Dhimitër Kosta (Δημήτρ Κόστα), ο οποίος μετανάστευσε στην Ισπανία τέλη του 1936. Έφτασε να γίνει υπαξιωματικός στις ράδες των Διεθνών Ταξιαρχιών πριν τραυματιστεί σε ένα από τα μέτωπα στη Μαδρίτη. Τα ίχνη του χάθηκαν σε ένα απο τα καμπ εξολόθρευσης των ναζί, κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Λογιέται ως πεσόντας του Ισπανικού Εμφυλίου, καθώς ο τραυματισμός τους ήταν ο λόγος για να πιαστεί αργότερα αιχμάλωτος.

Συνολικά υπολογίζονται 9 οι Αλβανοί πεσόντες στον Ισπανικό Εμφύλιο:

1.       Ούρφι Αγκόλλι, 23 ετών από την Δίβρη (Β. Μακεδονία)

2.       Θίμο Γκογκοζότο, 24 ετών από την Πάργα (Ελλάδα)

3.       Τζεμάλ Κάντα, 26 ετών από την Πέγια (Κόσοβο)

4.       Τένι Κονόμι, 26 ετών από την Κορυτσά (Αλβανία)

5.       Μούσα Φρατάρι, 27 ετών από το Πρεμέτι (Αλβανία)

6.       Ασίμ Βόκσι, 28 ετών από την Τζιακόβιτσα (Κόσοβο)

7.       Ζεφ Χότι, 30 ετών από την Σκόδρα (Αλβανία)

8.       Ραμίζ Βαρβαρίτσα, 38 ετών από την Επισκοπή (Αλβανία)

9.       Και ο προαναφερθέντας Δημήτρ Κόστα, 40 ετών από το Λεσκοβίκι (Αλβανία)

 

Ανάμεσα στους Αλβανούς εθελοντές μαχητές, υπήρξαν και κάποιες μορφές, που ήταν ή θα γίνονταν ξακουστοί για διαφορετικούς λόγους.

Skënder Luarasi

Ο Skënder Luarasi (Σκεντέρ Λουαράσι), αντιφασίστας συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, μεταφραστής κ.α. ήταν ένας απο αυτούς. Αργότερα θα αναλάμβανε να καταγράψει και να αποτυπώσει το ταξίδι των Αλβνανών εθελοντών στον Ισπανικό εμφύλιο.

Justina Shkupi

Ανέφερε συνέχεια στα γραπτά αυτά την Justina Shkupi (Ιουστίνα Σκούπι), προσωπική του φίλη η οποία ορμώμενη απο τα λιγοστά λόγια του, έφυγε απο τα Τίρανα για να βρεθεί στην πρώτη γραμμή των μαχών ως νοσηλεύτρια, πλάι στον «Γιατρό των τριών Ηπείρων», Καναδό κομμουνιστή Νόρμαν Μπεθούν. Ήταν η μοναδική Αλβανίδα γυναίκα που βρέθηκε εκεί. Η στενή φιλία της με την Μητέρα Τερέζα, που εικάζεται πως προέκυψε από τον κοινό τόπο καταγωγής τους (Σκόδρα), ήταν απόρροια του αλτρουισμού που θα επιβεβαίωνε πολλάκις στο μέτωπο.  Μνημονεύεται απο τους συντρόφους της για το θάρρος και την αποφασιστικότητά της με τον Σκεντέρ Λουαράσι να περιγράφει:

«Όταν βομβαρδίστηκε το τρένο, όλοι οι γιατροί και οι νοσηλευτές πήδηξαν για να σωθούν. Εκείνη και ενώ δέχτηκε μια σφαίρα στον ώμο, παρέμεινε να κάνει μετάγγιση αίματος σε έναν τραυματία.»

Η Ιουστίνα πέθανε με μια φωτογραφία στο χέρι. Σε εκείνη τη φωτογραφία ήταν όλοι οι Αλβανοί μου συμμετείχαν στον Ισπανικό Εμφύλιο. Στην Αλβανία έχει φιλοτεχνηθεί ένα άγαλμα προς τιμήν της, το οποίο δεν έχει τοποθετηθεί πουθενά. Αντ’αυτού, έχει δοθεί το όνομά της σε ένα σχολείο και μόνο.

Petro Marko

Ο Petro Marko (Πέτρο Μάρκο) έγινε μετέπειτα ποιητής και θεωρείται ο θεμελιωτής της σύγχρονης  Αλβανικής πεζογραφίας. Έγραψε κι αυτός απομνημονεύματα απο τον Ισπανικό Εμφύλιο και κάνει επίσης εκτενείς αναφορές στην Ιουστίνα Σκούπι.

Mehmet Shehu

Ο σημαντικότερος ως προς τη συνεισφορά του στον Ισπανικό Εμφύλιο και τη μετέπειτα πορεία του, Αλβανός, θεωρείται ο Mehmet Shehu (Μεχμέτ Σέχου). Ο διοικητής της 12ης Ταξιαρχίας «Γκαριμπάλντι», διωγμένος απο την στρατιωτική σχολή της Νάπολι για τα κομμουνιστικά του πιστεύω, διετέλεσε πρωθυπουργός της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας την περίοδο 1954-1981. Στην Αλβανία το όνομά του αναφέρεται πάντα, δίπλα με τη φράση «εγκληματίας πολέμου» με τις κατηγορίες να είναι η εκτέλεση.. φασιστών Ιταλών και η επίθεση στο χωριό Ντουκάτ του Αυλώνα, όπου κατάφερε με την ομάδα του 8 φασίστες Αλβανούς και έναν Ιταλό.

Ένας Αρειανός στη Συρία

Ήταν τέλη Νοέμβρη του 2015 που ολοκλήρωνα την εκπαίδευσή μου στη Ροζάβα. Στο ταμπούρι οι σκοπιές έβγαιναν μετά βίας γιατι πολλοί από τους συντρόφους ήταν ακόμα στην επιχείρηση απελευθέρωσης της πόλης Χολ, στη Δυτική Συρία. Η οργάνωση που συμμετείχα ήταν τουρκική. Άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί να αντιπαρατεθούν στον Ερντογάν από ένα ακόμη μέτωπο.

Όταν έφτασα στη Ροζάβα, οι ερωτήσεις που μου έκαναν οι σύντροφοι για να με γνωρίσουν είχαν ένα πολύ συγκεκριμένο μοτίβο. Κυμαίνονταν μεταξύ των <<από που είσαι, πως σε λένε>>, κι αν είσαι θρήσκος. Επίσης, έληγαν πάντα με το ότι θέλουν κάποια στιγμή να επισκεφθούν την Ελλάδα καί λέγοντας μου γραφικότητες ενός τουρίστα. Ο Μπεντιρχάν όμως, είχε να μου κάνει άλλη ερώτηση.

Ήταν ένας Τούρκος με Αζέρικη καταγωγή, άγνωστο το πραγματικό του όνομα μέχρι και σημερα. Βρισκόταν στο μέτωπο της Χολ. Το κομβόι είχε μόλις φτάσει. Χωρίς να χαιρετήσει τους συντρόφους του ως είθισται, ήρθε κατά πάνω μου σχεδόν τρέχοντας, κατεβαίνοντας από την καρότσα του αυτοκινήτου. Κάποιος του είχε μεταφέρει πως στο ταμπούρι έχει έρθει ένας Έλληνας. Η πραγματική μου καταγωγή δεν είχε μεγάλη σημασία. Ήξεραν την Αλβανία μόνο λόγω του Ενβέρ Χότζα. 

- Καλωσήρθες σύντροφε. Είσαι ο Έλληνας;

- Καλώς σας βρήκα σύντροφε. Από την Αλβ.. Ναι, ο Έλληνας είμαι. 

- Τι ομάδα είσαι;

Σκέφτηκα, τι κοινή απάντηση περιμένει; Να του πω κάποια ισπανική ομάδα που συμπαθώ ή τουρκική;

- Άρης. 

- Είσαι Άρης; Αλήθεια; Γιατί και γω είμαι Άρης. Απο Θεσσαλονίκη είσαι;

Αντε πάλι η λούπα σκέφτηκα..

Αφου ειπώθηκε ότι ήταν να ειπωθεί, τον ρώτησα τι σχέση έχει εκείνος με τον Άρη.

Κωνσταντινούπολη μεταξύ 2014-2015 με τα κασκόλ του Θεού

<<Εμείς είμαστε μια παρέα τριών κολλητών. Οι δυο Γκαλατά, ο ένας Φενέρ. Όταν είδαμε την μετακίνηση των Αρειανών στο Μάντσεστερ, ενθουσιαστήκαμε. Ψάξαμε κι αλλά πράγματα γι'αυτή την ομάδα. Παραγγείλαμε κασκόλ και μια σημαία. Θέλαμε να πάμε Θεσσαλονίκη, αλλά ήταν πολύ ακριβά. Πηγαίναμε όμως στο μπάσκετ της Γκαλατά και φωνάζαμε εκεί συνθήματα της ομάδας.>>

Είχαν βάλει τουρκικούς στίχους στη μαρμελάδα κι ένα ακόμα που δεν θυμάμαι και με τα κιτρινόμαυρα κασκόλ φώναζαν υπέρ της.. μπασκετικής Γκαλατά.

- Υπήρχε κάποτε και μια σελίδα στο Facebook, συνεχίζει χαμηλόφωνα και συνωμοτικά. Aris Antifa Istanbul. 

- Ναι, θυμάμαι είχα στείλει και μήνυμα να μάθω ποιοι ήταν. Μιλούσαμε μέσω google translate. 

- Θυμάσαι, μου λέει, την φωτογραφία των διαχειριστών;

Το logo της πλέον απενεργοποιημένης σελίδας

Είχαν βάλει μια φωτογραφία τους με θολωμένα πρόσωπα στη σελίδα. Φαινόταν όμως ένα τατού με την κόκκινη και μαύρη σημαία στο σβέρκο του ενός. Ο Μπεντιρχάν κατέβασε το κασκόλ που φορούσε και μου έδειξε το τατού. Ήταν ανατριχιαστικό γιατί ένας Αλβανός μετανάστης στην Ελλάδα, γνώριζε έναν Τούρκο με Αζέρικη καταγωγή στη Ροζάβα, στη Βόρεια Συρία, με κοινά ένας όραμα για έναν καλύτερο κόσμο και την αγάπη για τον Άρη! 

Κάναμε αμέσως παρέα. Ο Μπεντιρχάν είχε βρεθεί στη Συρία με το δικό μου "στάτους". Αυτό του "επισκέπτη" αφού ούτε εκείνος ήταν μέλος της οργάνωσης κι έτσι γνώριζε ελάχιστους. Εκείνος θα μου μάθαινε τουρκικά, εγώ αγγλικά και πλέον η συνεννόηση θα ήταν πιο εύκολη. Μετά την νίκη απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος δεν σκεφτόταν να γυρίσει Τουρκία, αλλά ίσως να βρεθεί Ελλάδα. Εκεί θα κινδύνευε. Λέξεις μάθαινε μεταφράζοντας ή προσπαθώντας τουλάχιστον, συνθήματα του Άρη στα αγγλικά. Τον Άρη θα τον είχαμε μαζί μας και στα μέτωπα. Θα τραγουδούσαμε στις καρότσες των hilux καθώς διασχίζαμε πρώτη φορά τον Ευφράτη ποταμό και στην πορεία για την πρώτη επιχείρηση περικύκλωσης της πρωτεύουσας του Ισλαμικού Κράτους, Ράκκα, αλλά και στην επιχείρηση απελευθέρωσης της πόλης Σαντάντι.

Η τελευταία μας συνάντηση.. 

Φεύγοντας από Συρία του υποσχέθηκα ότι την επόμενη φορά που θα βρεθούμε, θα του έχω δώρο μια μπλούζα του Άρη μας μέχρι να πατήσουμε παρέα τα τσιμέντα του Χαριλάου. 

Μήνες πριν βρεθώ ξανά στη Συρία θα πήγαινε ένας φίλος μου. Πήρα μια μπλούζα λοιπόν από τους Αθηναίους και την έδωσα στο φίλο με "παραγγελία" να φτάσει στα χέρια του Μπεντιρχάν. Όταν ήρθε ξανά η δική μου ώρα, τέλη Αυγούστου του 2017, ταξίδεψα για τα βουνά του ελεύθερου Κουρδιστάν, αυτά που ελέγχει το PKK. Εγκλωβισμένος εκεί αφού όλη η Μέση Ανατολή έβραζε καθώς στο Βόρειο Ιράκ, στην κουρδική Ομοσπονδία λάμβανε χώρα ένα δημοψήφισμα που φαινομενικά θα δημιουργούσε την πρώτη κουρδική κρατική οντότητα, περιμέναμε μέχρι την προ-προηγουμένη των εκλογών, ως μια μέρα που κανείς δεν θα περίμενε να δοκιμάσουμε να περάσουμε τα σύνορα Ιράκ-Συρίας με τα πόδια, για να κάνουμε μια δοκιμή. 

Στο hilux με την καλυμμένη καρότσα που θα άφηνε μαχητές προς το Ιράκ και θα έπαιρνε εμάς να μας πάει στη Συρία, διέκρινα μια κίτρινη μπλούζα. Ήμουν σίγουρος ότι σχετιζόταν με τον Άρη. Το θύμιζε το σχέδιο, όσο μπορούσα να δω από τη σχισμή, αλλά το μυαλό μου δεν πήγε ποτέ στον Μπεντιρχάν. Εκατοντάδες χιλιάδες μαχητές, όλο και κάποιος τρελός, σκέφτηκα, θα έχει κατέβει από πάνω. Όμως ήταν ο Μπεντιρχάν. Το κάλυμμα άνοιξε και παράτυπα ο σύντροφος είχε βγάλει το πάνω μέρος της παραλλαγής, φορώντας μόνο το παντελόνι. Μόστραρε τη μπλούζα παντού όπως μου είπε αργότερα. Την έπλενε και την ξανάβαζε.

Η τραγική κατάληξή του.. 

Ο δρόμος ξανάκλεισε κι έτσι έπρεπε να περιμένουμε μια μέρα ακόμα. Περάσαμε τα βράδυ με μένα να προσπαθώ να του πάρω δυο κουβέντες. Ο Μπεντιρχάν είχε αδυνατίσει κι άλλο και δεν μιλούσε καθόλου. Κάπνιζε, ενώ κανονικά το σιχαινόταν. Όσο έλειπα είχε σκοτωθεί ο Τζομέρτ, ένας αδελφικός του φίλος με τον οποίο είχε έρθει στη Ροζάβα. Μάλιστα είχε αλλάξει και το κωδικό του όνομα και είχε παρατήσει το Μπεντιρχάν για να τιμήσει τον αδερφό του με το Τζομέρτ. Στην ιδέα πως ο Τζομέρτ ζει, μέσα από τον ίδιο.

μάρτυρας Τζενκ Κιλαγκόζ (Τζομέρτ Ναζιφ Εφέ)

Ήταν η τελευταία φορά που τον είδα. Η υπόσχεση αυτή τη φορά για ραντεβού στη Θεσσαλονίκη ήταν άψυχη. Πάντα με την μπλούζα του Θεού επάνω του, αλλά η καρδιά του ήταν πολύ βαριά για χαρές.

Μήνες μετά, έχοντας επιστρέψει ξανά Ελλάδα, έμαθα πως ο Μπεντιρχάν πήγε να μείνει σε κάποιους συγγενείς του στο Αζερμπαϊτζάν. Εκεί παίρνοντας κάποιες "πιστοποιήσεις" από τους συγγενείς του ότι πηγαίνοντας στην Τουρκία θα τη γλιτώσει, δοκιμάζει να περάσει τα σύνορα νόμιμα. Συλλαμβάνεται, βασανίζεται για 7 μέρες κι εν τέλει φυλακίζεται με κάθειρξη 8 χρόνων για απλή συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Η ποινή ήταν 8 χρόνια, καθώς δεν μπορούσε να του πιστωθεί κάποια ενέργεια. Αυτή τη στιγμή έχει μπει στον τέταρτο χρόνο φυλάκισής του, στις φυλακές τύπου F του φασιστικού τουρκικού κράτους.

Ως την επόμενη φορά αδερφέ μας.. ο Θεός του πολέμου να'ναι μαζί σου.

Δεν στηρίζω τους Παλαιστίνιους, γιατί είναι με τον Ερντογάν

Η ρητορική που λανσάρεται επιδεικτικά από όταν άρχισε αυτός ο νέος κύκλος αιματοκυλίσματος των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς, από κάθε λογής γκρουπούσκουλο της δεξιάς και όχι μόνο, είναι αυτή της ολομέτωπης επίθεσης στους "Τζιχαντιστές" Παλαιστινίους της Χαμάς, που "αλληλοαγαπιούνται" με τον Ερντογάν, αλλά και η πλήρης στήριξη του "αδερφού" κράτους του Ισραήλ.

Ας δούμε όμως ποια η γνώμη των Ισραηλινών για τους Ουαχαμπιστές. Ποια η θέση τους σχετικά με τον πόλεμο που άναψαν στην περιοχή οι φανατικοί αυτοί Ισλαμιστές και προκάλεσε τα εκατομμύρια προσφύγων, μέρος των οποίων έφτασε και στην Ελλάδα. Ποια θα ήθελαν να είναι η θέση τους στη Συρία αλλά και πως συνεισφέρουν σε αυτό, με λόγια πρώην αξιωματικών της κυβέρνησης και της Μοσσάντ.

Σε συνέντευξη του Efraim Halevy, πρώην αρχηγού της Μοσσάντ, στο Αλ Τζαζίρα, τον Μάη του 2016, ακούμε να ειπώνονται μεταξύ άλλων, τα εξής..

<<Ερώτηση Δημοσιογράφου: Τι περιμένει το Ισραήλ να βγει από την κατάσταση στη Συρία; Νίκη για τους αντάρτες (Ουαχαμπιστές) ή νίκη για την κυβέρνηση Άσσαντ;

Απάντηση Χαλεβί: Το Ισραήλ θέλει μια ανεξάρτητη Συρία.

Ε: Άρα μια ανεξάρτητη Συρία με τον Άσσαντ στην κεφαλή θα ήταν εντάξει;

Α: Νομίζω δεν έχουμε προτίμηση (!), αλλά μας ενδιαφέρει η πολιτική της Συρίας αυτής, να είναι αποδεκτή από τους γείτονές της.

[...]

Ε: Υπάρχουν αναφορές πως το Ισραήλ προσφέρει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους μαχητές της Αλ-Νούσρα (Συριακή Αλ-Κάεντα). Ισχύει αυτό;

Α: Ναι, αλλά γίνεται σε ανθρωπιστικό βαθμό μόνο.

Ε: Δηλαδή το Ισραήλ δεν έχει στρατηγικούς στόχους στηρίζοντας την Αλ-Νούσρα;!

Α: Ποτέ δεν είπα πως δεν έχει.

Efraim Halevy, αρχηγός της Μοσσάντ, 1998-2002

Τέσσερις μήνες νωρίτερα, ο εν ενεργεία Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Moshe Ya'alon σε συνέντευξή του, είχε δηλώσει πως προτιμά τον Ισλαμικό Κράτος ενεργό στη Συρία, παρά το Ιράν στο πλευρό της Κυβέρνησης Άσσαντ.

Moshe Ya'alon, Υπουργός Άμυνας Ισραήλ, 2013-2016

Αναλογιζόμενοι όμως πως ο αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην Μέση Ανατολή ήταν πάντα η Δύση, στην οποία κατά ομολογία της Χίλαρι Κλίντον σε εργασίες του Κογκρέσου, οι Αμερικανοί εξόπλισαν και έδωσαν πρώτη φορά δύναμη σε αυτές τις φασιστικές ισλαμικές ομάδες στο Πακιστάν (το βίντεο εδώ), αυτό που προκύπτει είναι πως το Ισραήλ είναι ένα εχθρικό προς εμάς κράτος.

Γιατί όμως τόση πρεμούρα ο θύτης να γίνει θύμα; Γιατί "είμαστε" στο πλευρό το Ισραήλ;

Η πολιτική που έχουν επιλέξει οι ελληνικές κυβερνήσεις κατά το παρελθόν μέχρι και σήμερα, είναι αυτή της εξυπηρέτησης των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Μιας χώρας εξαρτημένης σε βαθμό τέτοιο, που δεν θα μπορούσε να επιτελεί άλλο ρόλο πέραν μιας καμαριέρας πολυτελείας για τις ΝΑΤΟικές βάσεις σε όλη τη Μεσόγειο και την προώθησή τους στη Μέση Ανατολή, όπου αιχμή των κέντρων αυτών, είναι το Ισραήλ.

Όταν η Τουρκία εξαπέλυσε επίθεση και κατέλαβε εδάφη στη Βόρεια Συρία το 2018, το Ισραήλ χτυπούσε παράλληλα στρατηγικούς στρατιωτικούς στόχους, όπου βρίσκονταν κυβερνητικές δυνάμεις και δυνάμεις των Χεζμπολλάχ απο τις γειτονικές φίλες χώρες της Συρίας (Ιράν, Ιράκ, Λίβανος). Το Ισλαμικό Κράτος βρήκε χρόνο και χώρο να αναδιοργανωθεί και πλέον χτυπά καθημερινά μικρότερους ή μεγαλύτερους στόχους στην Συριακή ενδοχώρα. Όλα αυτά, με την χορηγία των συμμαχικών πρωταγωνιστικών δυνάμεων (και όχι σαν του υποβαθμισμένου ρόλου της Ελλάδας), Τουρκίας και Ισραήλ.

Η Παλαιστινικές αρχές, είτε λέγονται Φατάχ, είτε Χαμάς, είτε PLO, για να εξασφαλίσουν ότι θα επιβιώσουν και την επόμενη μέρα, για να μπορέσουν να πολεμήσουν για την αξιοπρέπειά τους, για την ελευθερία τους, θα συνεργαστούν με όποιο χέρι τους απλωθεί. Όπως έκαναν οι Κούρδοι της Βόρειας Συρίας με τις ΗΠΑ και την Ρωσία, όπως θα έκανε ο κάθε οργανισμός για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, σε μια τόσο άνιση μάχη.

Αλληλεγγύη με την Παλαιστίνη!

Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις!

Η Τουρκία επιτίθεται ξανά στη Βόρεια Συρία (Ροζάβα)

Σε μια επιχείρηση που ξεκίνησε πριν περίπου δέκα ημέρες, η Τουρκία επιτίθεται στις SDF (Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις = Κούρδοι, Άραβες, Ασσύριοι, Αρμένιοι, Δρούζοι κ.α.)

Σκοπός του πολέμου χαμηλής έντασης που διεξάγεται είναι η κατάληψη του αυτοκινητόδρομου Μ4 που ενώνει τη Δυτική με την Ανατολική Βόρεια Συρία, περνώντας από εδάφη που ελέγχουν σχεδόν όλες οι δυνάμεις που αντιμάχονται στη Συρία, με το μεγαλύτερο μέρος του αυτοκινητόδρομου, να ανήκει στις SDF.

Άλλος στόχος από τις φασιστικές δυνάμεις, είναι και η κατάληψη της ιστορικής και στρατηγικής πλέον πόλης Άϊν Ίσα, όπου καθ'όλη τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στο ΙΚΙΛ (ISIS), βρισκόταν το επιτελείο των SDF, YPG, YPJ.

Κόκκινος Κύκλος: Άϊν Ίσα
Διακεκομμένες: Αυτοκινητόδρομος Μ4

Οι Ρωσικές δυνάμεις που περιπολούν την περιοχή ώστε να διατηρούνται ισορροπίες, όπως οι ίδιοι αναφέρουν, δήλωσαν πως αποχωρούν από τις περιπολίες καθώς έχει γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη η κατάσταση και υπάρχει κίνδυνος να χτυπηθεί δικό τους επιτελείο. Επιβεβαιώνοντας, όπως παλιότερα και στο Έφριν όταν αποχώρησαν μέσα σε λίγες μέρες για να καταληφθεί το Καντόνι από τους Τούρκους και τους φασίστες Ισλαμιστές, πως οι λαοί της Βόρειας Συρίας δεν μπορούν να στηρίζονται σε κανέναν.

Άλλη μια φορά, είναι αντιμέτωποι με τις φασιστικές δυνάμεις της περιοχής και καλούνται να προστατέψουν τον εαυτό τους απέναντι σε έναν οργανωμένο και τεχνολογικά έναν από τους πιο προηγμένους στρατούς του κόσμου.

Στο πεδίο της μάχης οι Τούρκοι ενώ επιτίθενται με βαρύ πυροβολικό, δεν έχουν καταφέρει να διαρρήξουν τις αμυντικές γραμμές των SDF. Οι προσπάθειές τους απέτυχαν με τους φασίστες Ισλαμιστές να έχουν λίγες δεκάδες νεκρούς, οι Κούρδοι αναφέρουν μία απώλεια, όπως και μια απώλεια λέγεται να υπάρχει και από την πλευρά του τούρκικου στρατού, ο οποίος βρίσκεται στα μετόπισθεν στέλνοντας στο μέτωπο τους μισθοφόρους φασίστες.

Ένα άλλο στοιχείο που παρατηρείται για πολλοστή φορά, είναι πως όταν ο τουρκικός στρατός με τους μισθοφόρους επιτίθεται, ενεργοποιούνται και οι "κοιμώμενοι θύλακες" της οργάνωσης ΙΚΙΛ. Οι ενέργειες από το ΙΚΙΛ είναι συγχρονισμένες και χτυπούν σημαντικούς στόχους, όπως στρατηγούς και ανθρώπους των μυστικών υπηρεσιών των SDF. Πληροφορίες που οι ίδιοι είναι αδύνατον να συλλέγουν, οπότε με ασφάλεια συμπεραίνουμε ότι για μια ακόμη φορά η Τουρκία έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο.

Πως θα χωριστεί το Αρτσάχ - Ναγκόρνο/ Καραμπάχ - Τελευταίες εξελίξεις

Σήμερα 20.11.2020, ο Αζέρικος στρατός κατέλαβε στην ευρύτερη περιοχή του Αγκντάμ στο Αρτσάχ - Ναγκόρνο/ Καραμπάχ, όπως και στην ίδια την κωμόπολη. Η περιοχή του Άγκνταμ, όπως συμφωνήθηκε από το δυσμενές για την Αρμενία σύμφωνο κατάπαυσης πυρός μεταξύ Αζερμπαϊτζάν-Ρωσίας-Αρμενίας, είναι μια από τις περιοχές που μας έδινε τις εικόνες των Αρμενίων να καίνε τα σπίτια τους πριν τα εγκαταλείψουν.

Με κόκκινο κύκλο, το Άγκνταμ

Επιπλέον, οι Αρμένιοι που ζούσαν Ανατολικά του Αρτσάχ - Ναγκόρνο/ Καραμπάχ, θα πρέπει να εγκαταλείψουν Τις Δυτικές περιοχές του Καλμπατζάρ και Λαχίν, ως τις 25.11 και 1.12, αντίστοιχα.

Περιεκτικός χάρτης μεταβολών στην περιοχή

Την ευρύτερη περιοχή θα περιπολούν 2000 Ρώσοι ειρηνευτές, χωρίς να είναι ξεκάθαρο ακόμα και τώρα ποια θα είναι η ακριβής θέση τους. Οι ειρηνευτές όμως, θα βρίσκονται σίγουρα στο πέρασμα του Λαχίν, όπου είναι τα σύνορα της Αρμενίας με το Ιράν, αλλά και ο δρόμος που ενώνει την περιοχή του Αρτσάχ - Ναγκόρνο/ Καραμπάχ που κατέλαβε το Αζερμπαϊτζάν με το Δυτικό κομμάτι της χώρας.

Το Αρτσάχ - Ναγκόρνο/ Καραμπάχ είναι μια περιοχή που ανήκει στο Αζερμπαϊτζάν, αλλά λόγω των κατοίκων του που είναι Αρμένιοι. Διοικείται από τους ίδιους, με τη στήριξη της Αρμένικης κυβέρνησης.

Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές μαζί με τους άμαχους, ξεπέρασαν τους 4000, μέσα στις 6 βδομάδες της ένοπλης σύρραξης των δύο χωρών.

πηγή: https://www.rferl.org/a/nagorno-karabakh-azerbaijan-army-enters-aghdam-armenians-flee/30959905.html

Κώστας Καρυωτάκης, 124 χρόνια μετά..

 Όταν ο ποιητής του ανεκπλήρωτου έρωτα, της θλίψης και του θανάτου, "σταύρωνε" τους ιμπεριαλιστές δήμιους του σήμερα, μη γνωρίζοντας ακριβώς την διορατικότητα και την ευστοχία των λέξεων του..

Γεννιέται σαν σήμερα πριν 124 χρόνια, ο Κώστας Καρυωτάκης.

<<Λευτεριά, Λευτεριά, σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.


Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτσια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτρέτο του Dorian Gray.


Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις τους λείπει.>>

Ποίημα: Στο άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο
Συλλογή: Ελεγεία και Σάτιρες (1927)

Κυβέρνηση ΝΔ: Χρεώνει με νεκρούς τις πολιτικές επιλογές της

 Δεν μας έκλεισε στα σπίτια μας η κυβέρνηση της ΝΔ επειδή δεν ήταν (μέχρι και πριν 3 εβδομάδες) ελεγχόμενη η διάδοση του ιού ή επειδή νοιάστηκαν ξαφνικά για τις ευπαθείς ομάδες του λαού.

Μας έκλεισαν γιατί στο βωμό της πολιτικής επικράτησής της επί του ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να έχουν μια πρακτική απάντηση. Στο πετσί του λαού να αποτυπωθεί <<η ισχύς του κράτους>>.

Δεν προσέλαβαν κανέναν γιατρό, παρά μόνο 300 (μαζί με νοσηλευτικό προσωπικό) όταν πλέον τα κρούσματα ήταν σε 4ψήφιο αριθμό.

Δεν αύξησαν ποτέ τα δρομολόγια των ΜΜΜ όπου ήμασταν όλοι αγκαλιά με όλους.

Έριξαν την ευθύνη στους διαδηλωτές, μας κούνησαν το δάχτυλο για την ατομική ευθύνη, κατέδειξαν υπεύθυνους τον εργαζόμενο λαό, τους φοιτητές και συνολικά τη νεολαία.

Επέτρεψαν τη δημιουργία κλίματος που αμφισβητεί τους επιστήμονες (θεωρίες συνομωσίας), καθώς τους στρατολόγησε να κάνουν πολιτική στο κατώφλι τους.

Αν είχαν ανοίξει ΜΕΘ, αν είχαν επιταχθεί ιδιωτικές, αν είχαν ξοδευτεί χρήματα στην υγεία και την πρόληψη, αν η διαχείρηση ήταν φιλολαϊκή και όχι για να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, θα είχαν σώσει δουλειές, θα είχαν σώσει ζωές.

Δεν μετράμε γιαυτούς όσο τους δίνουμε την ελπίδα να τους ξαναψηφίσουμε.

Ο μπλε κάδος και η μαφία της ανακύκλωσης στην Ελλάδα (σχολιασμός)

Την ώρα που ο Δήμαρχος της εργατούπολής μας Ανδρέας Παχατουρίδης μας βάζει να πληρώνουμε δημοτικά τέλη ανάλογα αυτών της Γλυφάδας και της Κηφισιάς, μας λέει μέσω του μιντιακού τοπικού οργάνου εξαπάτηση των Περιστεριωτών, το www.peristerinews.gr, πως για την μη επαρκή ανακύκλωση στην πόλη μας, άρα ως ντόμινο και για τα δημοτικά τέλη, ευθύνονται.. οι ρακοσυλλέκτες.

Οι ρακοσυλλέκτες, μαθαίνουμε απο το www.peristerinews.gr, είναι αυτοί που αποσπούν σημαντικές ποσότητες μετάλλου και αλουμινίου, οι οποίες καταλήγουν σε ιδιωτικές εταιρείες, και έτσι δεν μπορεί να κινηθεί η δημοτική αρχή στην κατεύθυνση της βελτιστοποίησης του συγκεκριμένου τομέα στην πόλη.

Αλήθεια, σε ποια κρατική εταιρεία πηγαίνει ο κύριος Παχατουρίδης τα ανακυκλώσιμα σκουπίδια και ενοχλείται από την κατάληξή τους; Το ζήτημα είναι, ότι δεν πηγαίνουν στις ιδιωτικές εταιρείες που ο ίδιος έχει συμφωνήσει.

Έχει δώσει δείγματα στο παρελθόν εξ'άλλου. Ποιος Περιστεριώτης ξεχνά τον "Κωστάκη";

Ας δούμε τι συμβαίνει με τους ρακοσυλλέκτες, τι γίνεται με την ίδια την ανακύκλωση αλλά και τις μαζικές πυρκαγιές που μπαίνουν τον τελευταίο καιρό στις εταιρείες ανακύκλωσης, με νούμερα των ίδιων αυτών εταιρειών. 

Ο μπλε κάδος και η μαφία της ανακύκλωσης στην Ελλάδα

Μια ιστορία για την Ιβάνα

 Φτάνοντας στο Κομπάνι τον Νοέμβρη του '15 είδα τη φωτογραφία μνήμης μιας κοπέλας που δεν ήταν σίγουρα Σύρια. Ρώτησα τον σύντροφο Πόλεμο (Σαβάς) για το ποια ήταν. Τουρκοκουρδος στην καταγωγή αυτός, που ζουσε στην Ελβετία. 

Μου την περιέγραψε ως την πρώτη διεθνή γυναίκα που έπεσε μαχόμενη το Ισλαμικό Κράτος. 

Επίσης μου είπε και μια ιστορία γι'αυτην. Την είχε ζήσει πριν μήνες όταν είχε πρωτοπάει στη Ροζάβα. Είχε κολλήσει κι εκείνος, όπως ήταν φυσικο, το μικρόβιο της Ελευθερίας. 

Ενώ βρίσκονταν στο μέτωπο, η θέση των συντρόφων γινόταν όλο και πιο άσχημη με τους φασίστες να πιέζουν. Εκείνοι βρίσκονταν σε χαράκωμα περίπου ένα μέτρο βαθύ, οπότε έπρεπε σκυμμένοι να περπατήσουν κοντά δυο χιλιόμετρα και παράλληλα να έχουν τα καλάσνικοφ στραμμένα στον ουρανό αν γινόταν έφοδος. 

Η Γερμανίδα συντρόφισσα, όντας η λιγότερο ταχύς και αυτή που τελείωνε παντα τελευταία τις ασκήσεις και την εκπαίδευσή της στο ταμπούρι, μου περιέγραφε ο σύντροφος Πόλεμος με ενα χαμόγελο από αφτί σε αφτί, περπάτησε σκυμμένη τα χιλιόμετρα, εφτασε στο τέρμα, στήθηκε να καλύψει τους συντρόφους που ακόμα έρχονταν και στο τέλος τους τόνωνε και ηθικά για την θέση που είχαν μόλις αναγκαστεί να εγκαταλείψουν. 

Θα μαρτυρούσε λίγες βδομάδες μετά, πατώντας νάρκη. Πολέμησε και έπεσε με πίστη για να περασει στην ιστορία ως μια μαχήτρια της Ελευθερίας. 

Ήταν η Ιβάνα Χόφφμαν!

Μάρτυρας Αθάνατη!

1η Νοέμβρη! Παγκόσμια μέρα μνήμης για το Κομπάνι!

Αρχές Οκτώβρη του 2014, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ΙΚΙΛ, ISIS) ήταν έτοιμο να μπει στην πόλη του Κομπάνι απο τα Νοτιανατολικά της. Η Αρίν Μιρκάν (Ντειλάρ Γκεντζεμίς) ζώζεται με αυτοσχέδια εκρηκτικά και ενώ οι υπόλοιπες μαχήτριες εγκαταλείπουν το λοφίσκο που φύλαγαν, εκείνη αποφασίζει να μείνει πίσω. Κρύβεται και όταν εμφανίζεται το τανκ, πέφτει απο κάτω του έχοντας πετάξει χειροβομβίδες και πυροβολώντας τους φασίστες που το συνόδευαν. Η Αρίν Μιρκάν, το σώμα, το αίμα, η καρδιά της, έγιναν ένα με τον καπνό, τα σύννεφα, τις ηλιαχτίδες. Η ψυχή της ταξίδεψε από άκρη σε άκρη. Όπου κατοικούσε Κούρδος, όπου κατοικούσε άνθρωπος και φώναξε πως μας χρειάζονται στο Κομπάνι. Μας χρειάζονται στη Ροζάβα. Μας χρειάζονται..

Κούρδοι και άνθρωποι απο όλο τον κόσμο. Αυτοί που δεν σήκωναν την αδικία, σήκωσαν τα βλέμματά τους στον ουρανό, αποκρίθηκαν στην Αρίν και ρίχτηκαν απο τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία, από τη Ρωσία και τη Χιλή, από την Ισλανδία και τις Κορέες, στις ημιερήμους της ελπίδας και ενός καινούριου υποσχόμενου κόσμου. Ρίχτηκαν στη μάχη με αλυσίδες διανομής τροφίμων στην τούρκικη πλευρά περνώντας τρόφιμα στους μαχητές. Ρίχτηκαν στη μάχη χαρίζοντας τις περιουσίες τους στη Μαύρη Θάλασσα, να μείνουν πρόσφυγες απο το Κομπάνι. Ρίχτηκαν στη μάχη στα 60, τα 70 τους χρόνια, και μαρτύρησαν. Ρίχτηκαν στη μάχη στα 10 τους χρόνια πετώντας πέτρες στα τανκς των φασιστών και πέθαναν, βιάστηκαν, διαμελίστηκαν, έγιναν παράδειγμα στους φοβισμένους για το τι θα τους συμβεί αν αντισταθούν στο φασισμό, μέσα απο τα βίντεο προπαγάνδας και στις πλατείες. Κάηκαν, αποκεφαλίστηκαν, ναρκώθηκαν, πουλήθηκαν.

Κάποιοι από τους χιλιάδες νεκρούς συντρόφους. Λίγοι από όσους είχα την τιμή να γνωρίσω και να πολεμήσω μαζί τους. Από τις τούρκικες οργανώσεις BÖG, MLKP, TKPML/TIKKO αλλά και άλλοι σύντροφοι μαχητές από όλο τον κόσμο.

Απέναντι στον πιο αιμοσταγή εχθρό, απέναντι στον πιο ανήθικο τρομοκράτη, προέταξαν τα πρωτόγονά τους όπλα και στο τέλος, νίκησαν!

Δημιούργησαν τον ελεύθερο ζωτικό τους χώρο, από τη Μεσόγειο Θάλασσα και πέρα απο τον Τίγρη ποταμό. Χτίσαν δομές μόνιμης σίτισης. Δημιούργησαν λαϊκό σύστημα υγείας. Αύξησαν την παραγωγή ανακατασκευάζοντας ρημαγμένες μονάδες παραγωγής διαφόρων υλικών. Έβαλαν σε σπίτια και χτίσαν άλλα όσους δεν είχαν ή είχαν καταστραφεί. Ψιλάφισαν την έρημο εκατοστό-εκατοστό για να απομακρύνουν τις νάρκες των φασιστών. Εκδημοκράτισαν την πυραμίδα της εξουσίας και τοπικά την κατήργησαν αντικαθιστώντας την με οριζόντιες πολιτικές δομές. Άνοιξαν έναν καινούριο πολιτικό ορίζοντα για όλη τη Μέση Ανατολή, με την καθοδήγηση που είχαν λάβει χρόνια πριν αλλά και όσο ήταν φυλακισμένος ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν.

Αυτά θυμόμαστε την 1^η Νοέμβρη.

Τους απλούς ανθρώπους και τους συνειδητούς επαναστάτες που μας άνοιξαν το δρόμο να δούμε πως ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός. Της αδελφοσύνης, της αλληλεγγύης, της ειρήνης.

Στο όνομά τους θυμόμαστε και μεις αυτή τη μέρα. Μιλάμε και γράφουμε γι’αυτήν. Να μη σβηστεί ποτέ απο τη μνήμη μας το μπλόκο που έβαλαν αυτοί οι άνθρωποι για όλους εμάς.

Σε σας αδέρφια και αδερφές που δεν είστε πια εδώ αλλά και σε όσους είστε φυλακισμένοι. Μέχρι την επόμενη μάχη, μέχρι την επόμενη νίκη..

ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΚΑΙ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!

ΖΗΤΩ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΠΑΝΙ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΟΖΑΒΑ

ΖΗΤΩ Η 1^η ΝΟΕΜΒΡΗ

ΖΗΤΩ Ο SEROK APO

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Οι Χρυσαυγίτες είναι ναζί, ο Ζακ όμως ήταν πούστης

 

Η απόφαση του δικαστηρίου με την ανάδειξη της εγκληματικής δράσης της νεοναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, προκάλεσε χαμόγελα και δάκρυα ανακούφισής στο άκουσμά της. Χαμόγελα και φωνές εξιλέωσης που πρόλαβαν να στολίσουν την αστυνομοκρατούμενη Αθήνα μόλις λίγα δευτερόλεπτα, πριν την επίθεση στον συγκεντρωμένο λαό.

Ο ψυχοφθόρος κόπος των οικογενειών των θυμάτων, των φίλων και των δικηγόρων κυοφόρησε, διεκδίκησε και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε να αποσπάσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που θα επέτρεπε το αστικό κράτος να παρθεί.  

Οι Χρυσαυγίτες κατέβηκαν στο δρόμο με μια σχετική μαζικότητα το 2010. Όταν πλέον η οργή απέναντι στο αστικό κράτος είχε αποκτήσει κόκαλα και οστά από σχεδόν όλο το αριστερό πολιτικό φάσμα στη χώρα και καμία αστυνομία δεν μπορούσε να την αποκρούσει. Αφορμή είχαν σταθεί οι φοιτητικές κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων και η σκληρή αντιμετώπισή τους, η δολοφονία Γρηγορόπουλου, η συνεχιζόμενη αστυνομική αυθαιρεσία, η είσοδος στους μνημονιακούς χρόνους και άλλα.. Εκεί, χρειαζόταν το χέρι εκείνο που θα δρούσε πίσω από της γραμμές που δικαιούταν η αστυνομία να δρα. Ένα «νόμιμο» παρακρατικό χέρι που θα δολοφονούσε για να τρομοκρατήσει στο δρόμο, πράγμα που η εμπροσθοφυλακή των εναλλασσόμενων κυβερνήσεων είχε αποτύχει. Ένα «νόμιμο» παρακρατικό χέρι που θα έστρεφε αλλού τα βλέμματα όταν έπρεπε να γίνει πολιτικός απολογισμός, καταδεικνύοντας ως σύγχρονους Εβραίους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Ένα κρατικό-παρακρατικό χέρι που αυτοπαρουσιάστηκε ως αντισυστημικό και πότισε δηλητήριο τη νεολαία, όντας το ίδιο το πιο βρώμικο και ελεγχόμενο κομμάτι του συστήματος.

Η Χρυσή Αυγή, ήταν επίσης ο ηθικός αυτουργός, αυτή που μπόλιασε με αυτοπεποίθηση έναν ακροδεξιό – από τα γεννοφάσκια του –, να δολοφονήσει με κλωτσιές έναν άνθρωπο που ζητούσε βοήθεια.

Ζαχαρίας, Ζακ, Zackie Oh! / Δολοφονηθέντας ακτιβιστής

Το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί του, ανταπέδωσαν τις υπηρεσίες ετών των παρακρατικών, φωνάζοντας μέσα απο τις οθόνες πως ο Ζαχαρίας Κωστόπουλος, ήταν ένας πούστης, τοξικομανής, ληστής, και εν δυνάμει δολοφόνος, πετώντας μέχρι και το μπαλάκι στο τηλεοπτικό κοινό, σχετικά με τον εάν έπρεπε να δολοφονηθεί. Ρουφώντας έτσι τις μαζικές φωνές που θα προσέδιδαν ηθικές ευθύνες, στο πολύτιμο, μακρύ τους χέρι.

Αυτό είναι όμως το ηθικό πλαίσιο, το οποίο δεν θα προσδοθεί και δε θα σηκώσει κανένας στις πλάτες του. Κυβερνών, ή σκυλί τους.

Στο νομικό πλαίσιο ως προς τη δολοφονία του Ζακ, σε εκείνο που θα καταδείξει, ή θα καταδείκνυε καλύτερα, τον κοσμηματοπώλη ή τους αστυνομικούς ως  υπαίτιους, θα δούμε να ενσαρκώνεται αυτό που η ακροδεξιά ρητορική της Χρυσής Αυγής με ευγενή αρωγό τα ΜΜΕ, έχυναν στα σπίτια του λαού της Ελλάδας. Θα δούμε το μίσος ως προς το διαφορετικό, για όλους τους Χρυσαυγίτες που καταδικάστηκαν. Θα δούμε το μίσος προς τις καταπιεσμένες μειονότητες, για όλους εκείνους τους αλιεργάτες που δικαιώθηκαν. Θα λουστούμε όλη την ακροδεξιά καλογαθοσύνη του κοσμηματοπώλη που προστάτεψε απλά την περιουσία του, αντίβαρο στην αξιοπρέπεια της Μάγδας Φύσσα.

Η δίκη για τη δολοφονία του Ζαχαρία Κωστόπουλου, στις λαϊκές συνειδήσεις, πρέπει να ισορροπήσει το μπαράζ αγωνιστικότητας και αντιφασισμού που διαχεόταν επί μέρες σε όλο το λαό.

Γι’αυτό θα είναι μια διαφορετική δίκη και καμία νίκη, μικρή ή μεγαλύτερη, δεν θα υπάρξει εκεί. Στην τελική, ο Ζακ ήταν ένας τοξικομανής πούστης..